Monday, April 27, 2009

Lahirnya Seorang Penjual Kasut...

Lama dah aku nak bercerita tentang asal usul 'hiduppenjualkasut', hari ni baru ada keberanian ditambah sikap kerajinan untuk menaip ceritera sendiri...

cerita ini adalah cerita aku dan mintak maaf kalau ada persamaan dengan orang lain... rasanya sukar gak nak ada persamaan... mungkin.



aku mula berhijrah ke Kuala Lumpur awal tahun 2003... sepatutnya aku mula belajar kat MIIM Jan 2003, tapi tangguh jap.

aku tinggal di rumah paksu aku, disebabkan terlampau bosan dok rumah... aku pegi cari kerja kat klcc... susah gila masa tu sebab aku kurang fasih berbahasa Inggeris, mula la menyesal tak belajar rajin2 masa sekolah...
... tak dapat pon keje kat klcc...

aku beralih ke AlphaAngle Wangsa Maju plak... pusing2 satu bangunan aku tengok ade Vacancy kat kedai kasut... bukan main seronok lagi dapat kerja pertama, jadi 'Jurujual Kasut'... pedih dowh... hari-hari aku kene berdiri dari pagi sampai petang melayan pelanggan... nak dijadikan cerita, pada suatu hari aku begaduh dengan staf lain... terus aku resign... aku ingat lagi nama budak tu 'Wong'... bos aku boleh sebelahkan dia plak, ya la mungkin sebab dia boleh ingat semua jenis kasut & kat mana kasut tu disimpan. Masa tu aku masih dok terkial-kial nak bezakan jenis kasut lagi...aku sengkek gila masa tu...

balik je rumah aku mengadu kat pak busu, aku cakap nak cari kerja yang x payah keluar duit tambang, x payah keluar duit makan... tapi dapat gaji.

terkejut aku bila dia jawab "Ada"... sampai macam tu sekali peluang kerja yang ada di K.L ni...

Gila... pagi-pagi lagi aku dah kene bangun, bukan untuk sembahyang subuh... pegi angkat tong nasik lemak + sambal 1 kawah... hari-hari aku meredah kesejukan pagi atas lori dari Gombak sampai ke Tanglin, Tasik Perdana...
Bila kedai mula beroperasi, aku mulakan tugas sebagai Tukang Basuh Pinggan, sayu beb... ye la, biasanya aku basuh pinggan sendiri lepas makan. Tiba-tiba, aku kena basuh pinggan orang lain... beratus la aku rasa... silap-silap pinggan korang pon aku ada basuh gak kot... bayangkan, aku duduk mencangkung tepi longkang sambil membasuh pinggan ala-ala ceritra labu & labi... hari-hari aku nak nangis terkenang keluarga. Aku tak pernah berjauhan dengan diorang selama ni... Bayangkan sehari Gaji 10 ringgit. Besar la tu kot...


Suatu hari, aku tak tahan sangat kene buli dengan rakan sejawat membasuh pinggan + kerenah pelanggan yang sering membazirkan makanan... aku berhenti!!!
Serius, aku sedih jap terkenangkan kerja basuh pinggan tu... ada sesiapa kat sini berani kerja macam aku tu?

Sebelum mula belajar kat Kolej, aku ada masuk klas English... sebab taknak susahkan ibu aku bayar yuran lagi, aku buat keputusan untuk tinggal di rumah Mak Ngah aku pulak...

Ada cuti lagi sebulan untuk aku... terus aku pulang ke kampung halaman... tak tahan rasanya hidup berjauhan... Aku dah faham sedikit tentang susahnya cari duit sendiri... itu bahagian susah yang pertama... ada lagi.

sesungguhnya apa yang jadi kat aku banyak juga yang mengajar aku... aku tak macam remaja lain masa tu... tapi aku harus ingat, aku susah ada lagi yang lebih susah...

5 comments:

chromosome XX said...

keja cuci pinggan mmg halal,tapi sedih nya..

so,skang ni awk keja ke blaja?
(soalan yg sama awk tny kat sy)

regresamie said...

biar sy tlg jawapkan.. huhuhu dia skrg jd p.guard kat kl central.. huahuahua.. uiks bler nak bg kucingggggggggg ak..? lame2 ak ley jd sawan duk cnie..

chromosome XX said...

reg:guard eh...?hehehe..
ye2 je kamu eh

m.addyhadzari said...

pandai2 je eh...

regresamie said...

hahaha ak memang pandai :p

chrom: tul now dia jd guard.. huahuahua